Het geluk goed bij de tijd te blijven
Het is een prachtige zomerdag eind augustus. Vlijtig draaien de wieken van de molen naast Amadeushuis Bergambacht in het rond. Gouwenaar Simon de Jong (94) kijkt er met plezier naar vanuit zijn studio op de begane grond, de tuindeuren op een kier.
Vierenveertig jaar werkte hij bij een aannemersbedrijf, waar hij doorgroeide tot personeelschef. Na zijn pensionering bleef hij actief als adviseur in de bouwsector. Pas op zijn 75ste zette hij een streep onder het voorzitterschap van de Stichting Vakopleiding Bouwbedrijf. “Ik heb het geluk dat ik goed bij de tijd blijf”, zegt hij.
Mooie jaren
Ook privé kende Simon mooie jaren. Samen met zijn vrouw Coby, met wie hij 33 jaar samen was, ging hij graag op reis. “We hebben veel gekampeerd.” Maar toen Coby dementie kreeg, veranderde hun leven. Hij koos ervoor haar thuis te verzorgen, tot het niet meer ging en ze op advies van de kinderen naar Amadeushuis Bergambacht verhuisden.
Drie maanden geleden is Coby overleden. Hij spreekt met veel warmte en waardering over de goede zorg die ze in het Amadeushuis heeft ontvangen. “De omgang met de medewerksters is fantastisch.”
Zachtheid
Simon heeft goed contact met zowel medebewoners als medewerkers. Hij kan naar eigen zeggen net zo goed met de werkster als met de locatiemanager. “Degenen die hier de leiding hebben, komen regelmatig langs om te praten over wat er in huis leeft. Ik signaleer zelf ook zaken en dan geef ik een seintje of ik bemiddel.”
Over het eten en de muzikale optredens, spelletjes en beweeguurtjes is hij zeer te spreken. Tegelijkertijd ziet hij verbeterpunten. Zo pleit hij voor een portier bij de ingang. Dat heeft hij met het cliëntenraadslid van Amadeushuis Bergambacht besproken, op een voor hem kenmerkende manier: “Ik kan zo’n onderwerp lachend brengen. Ik zeg altijd: benader mensen met zachtheid. Maar het moet wel behandeld worden.”
Niet twijfelen
Simons belangrijkste advies gaat over zijn ervaring als mantelzorger. Hij raadt mensen aan om niet te lang te wachten met verhuizen naar een zorginstelling als het Amadeushuis. “Ik heb drie jaar thuis voor mijn vrouw gezorgd met hulp van buitenaf. Maar je loopt op een gegeven moment vast. Zo gauw als je denkt dat het dementie kan zijn of dat het bewezen wordt, moet je niet twijfelen. Hier hebben ze de hulpmiddelen en weten ze wat ze moeten doen.”
