Kiki van Mil (62) is naar eigen zeggen gek op leren. Ruim zes jaar geleden begon ze aan de opleiding tot verpleegkundige. Inmiddels heeft ze haar diploma op zak, en een dienstverband bij het nieuwe Amadeushuis in Bergschenhoek. “Soms hoor ik iemand zeggen: ‘Nog een half jaar en dan ga ik met pensioen.’ Ik moet er niet aan denken!”
Een leven lang leren: die uitdrukking is op Kiki van Mil zondermeer van toepassing. Haar werkzame bestaan begint in het bedrijfsleven. Als ze zwanger is van haar dochter, volgt ze de opleiding tot schoonheidsspecialiste. Het werk in de salon is leuk, maar niet uitdagend genoeg en ze besluit naar de pabo te gaan. Jarenlang geeft Kiki les aan groep vier en acht, totdat het weer begint te kriebelen. Als receptioniste bij een verpleeghuis geniet ze van het dagelijkse contact met bewoners. “Toen werd me gevraagd of ik niet in de zorg zou willen werken en een opleiding zou willen doen.” Ze doet de toelatingstoets en begint aan de studie verpleegkunde.
Persoonsgericht
Tijdens haar opleiding doet Kiki werkervaring op in onder meer de thuiszorg, bij een kleinschalige woonvorm en op de revalidatieafdeling. Op haar laatste leerplek wordt ze gevraagd om kwaliteitsverpleegkundige te worden. “Achteraf vond ik dat toch niet zo leuk,” zegt ze. “Ik miste het werken op de afdeling en het contact met de bewoners en collega’s.” Maar terugkeer in haar oude functie is niet mogelijk. “Toen hoorde ik van een ex-collegaatje dat bij het Amadeushuis was gaan werken: ‘Kiek, het is hier zo leuk. Je moet echt langskomen!’” Kiki neemt de uitnodiging aan en is positief verrast. “De persoonsgerichte benadering sprak me erg aan. De vrijheid van de mensen, dat er écht naar welzijn wordt gekeken, dat het niet allemaal vlug-vlug hoeft en niet iedereen de boterham met kaas in vieren krijgt. Ik dacht: als ik straks zelf dementie krijg, dan zou ik hier wel kunnen aarden!”
Afgelopen juli komt ze bij het Amadeushuis in dienst. “Dat was hartstikke wennen. Je zit toch een beetje vast aan je verpleeghuismentaliteit. Zo van: dit móet nu gebeuren. Maar hier hebben de bewoners eigen regie. Zij zijn leidend, en wij gaan daarin mee.“ Ze geniet ervan ook hier haar kennis te verdiepen. Onlangs volgde ze de training ‘Zeg JA bij dementie’ over meebewegen met mensen die de ziekte hebben. “Ik vind het belangrijk om me in hen te verplaatsen. Je zult maar denken dat je hier opgesloten zit, terwijl dat dus niet zo is. Als bewoners naar buiten willen, zeggen we: ‘Ga maar’. Het is heel erg als er dan iets gebeurt, maar dat kan binnen ook gebeuren. Het kan óns ook gebeuren dat we vallen of verdwalen.”
Blijven leren
Als verpleegkundige staat Kiki in het Amadeushuis een deel van haar tijd op de werkvloer. Ze helpt mee in de zorg voor bewoners en werkt overstijgend aan de kwaliteit van zorg. Dat laatste houdt onder andere in dat ze incidenten analyseert, collega’s coacht en kwaliteitsoverleg voert met de verpleegkundigen van de andere Amadeushuizen. Kiki zou Kiki niet zijn als ze niet wil blijven leren. “Er is hier een echtpaar waarvan de man parkinsondementie heeft. Dan pak ik ’s avonds een boek over parkinson of ik ga googlen. Dat vind ik gewoon leuk en interessant. Soms hoor ik iemand zeggen: ‘Nog een half jaar en dan ga ik met pensioen.’ Ik moet er niet aan denken!”
_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _
Wil jij ook werken op een plek vol warmte, aandacht en echte betrokkenheid?
Het Amadeushuis is niet zomaar een woonhuis, het is een hechte, bijzondere gemeenschap waar medewerkers elke dag het verschil maken voor onze bewoners. Voel jij je aangesproken door het verhaal van Kiki en wil je zelf ervaren hoe het is om te werken in een team dat zo mooi op elkaar is ingespeeld? Dan hebben we goed nieuws: omdat we blijven groeien, zoeken we nieuwe collega’s.
Bekijk al onze vacatures en ontdek of het Amadeushuis jouw nieuwe werkplek kan worden!
Meer weten of direct solliciteren? Kijk op www.werkenbijhetamadeushuis.
